|
آواز های ناهمگون
|
||
|
شعر و یادداشت ها |
فراتر
زنده گی درادامه خویش
محتاج من است
چرادست کم گیرم خویشتن را
من سالهافراتراز
خیال فیل سواران
فکرکرده ام
چگونه ممکن است
بی هیچ تکانی
سنگ شدنم را
قاب گیرند
تمام دریااگر سراب شوند
بی هیچ بارانی
دوباره میروییم
چرادست کم گیرم خویشتن را
من فراتراز
آب و
هوا و
باد و
آتشم
|
|