تبليغاتX
آواز های ناهمگون
 
آواز های ناهمگون
 
 
شعر و یادداشت ها
 
  سلام دوستان!

 سال نو -بهارنو ونوروز خجسته باد!

این غزل تازه نیست در ۱۳۸۲درآستانه بهار گفته بودم -بعد شعری نویی خواهم داشت.

بها ر میخواهم                    

 

 

د  لم گرفت زمستا ن   بها ر میخواهم

هوای  معتد ل وخوش گوا ر میخواهم

چقد ر خسته شد م  د رسکوت  یخبندان

فوا ره   و چمن  و آ بشا ر می خواهم

تلا ش  وسوسهء  ز ند ه گی نشد پا یا ن

خیا ل صلح و سرو رو قرا ر  میخواهم

چگونه  گرد ش همگو نه را  قبو ل کنم

که  فصل  تا زه وبا  ا بتکا ر  میخواهم

به  گلشن  مقوا یی   حد یث  لا له  نبود

کد ام  دشت روم ؟  لا له زا ر میخواهم

چگونه  با ورم آ ید به  وعده ها ی شما

ونیست حوصله ، بی  ا نتظا رمیخواهم

 شب های روز افزون

 

آبی هاراکه

درنوردیدیم

سرزمین سپید

درپرتو خورشید سرخ

سبز شد

رنگ شیرچایی آسمان

انعکاسی بود

از آمیزهء نور قرمز و کوه های سپید

 

****

و اما توقف ما اینجا بیهوده است

آری بیهوده

         بی هوده تر..

بیهوده تر ازناپایداری رنگها

و بیهوده تر ارچراغهای خاموش امید ها

دربرابر شبهای روزافزون

 

آری!

 

   آری!

 

بی هوده..

سپیدی هاراکه درنوردیدیم

تاریکی

درخشید.

 

 

 

 

 |+| نوشته شده در  چهارشنبه 1386/12/08ساعت 12:9  توسط فیروز خاور  | 
 
  بالا