یکروز ناگهان

یکروزناگهان اگر بیایی

خوابهایم را زنده گی خواهم کرد

وسفره ام

پراز غذای خنده خواهد بود

وآنگاه اشتهای شگفت انگیزی دارم

وزنم را خواهم کاست

یکروزناگهان اگربیایی

لُخ اندوه ام را

درپنجه باد میسپارم

وبرای ساعتی باتو

ثانیه گردفکر پیرامونم را

توقف خواهم داد

برای دقایقی ..

کبوتر های کمرنگ امید را

درآسمان بیرنگ ذهنم

به پروازمیخوانم

آه!

چه میگویم

چقدربیهوده میگویم

راستی یکروز

ناگهان بیایی

اتفاقی هیچ

نخواهد افتاد ؟!